Toen Leopold II zijn groot koloniaal avontuur startte, besloten heel wat Naamse mannen om aan zijn oproep gevolg te geven. Sommigen hebben daarbij het leven gelaten.

De overlevenden van deze pioniers voelden de noodzaak om zich in een vereniging te groeperen. Deze werd in 1910 opgericht onder de naam "Société d’Etudes et d’Intérêts Coloniaux". In 1938 werd de naam gewijzigd in ‘Cercle Colonial Namurois’.

Uit de bedoeling om bekendheid te geven aan Afrika en meer speciaal aan Belgisch Kongo, werd de idee geboren om in Namen een museum en een koloniale bibliotheek op te richten.

Als gevolg daarvan werden, in 1912, de eerste vitrines opgesteld in de grote hal van de graanbeurs, nabij het oude stadhuis. Dit eerste museum was het werk van de hh. Rhodius, Hachez en Devaux. Helaas werden alle collecties, in 1914, verwoest door de bombardementen van de stad.
Als gevolg van het enorm succes van de tentoonstelling van 1925 ondernam een andere ploeg ‘Anciens’ de opbouw van het ‘Musée Colonial Scolaire, op de zolders van het Koninklijk Atheneum van Namen. Dit museum lag aan de basis van het ‘Musée National d’Art Africain’ opgericht door de hh. Nepper, Gérard en Stinglhamber (voormalig assistent van Koning Leopold II).

Het werd ondergebracht in een verlaten schoolgebouw aan de samenvloeiing van Samber en Maas (de Grognon). Het werd, samen met de collecties, verwoest tijdens de oorlog van 1940-1945.

Het was pas in 1952 dat het idee, om een Koloniaal Schoolmuseum van Jambes op te richten, weer kwam opduiken. Onder impuls van dhr. Fernand Prinz, de toenmalige vice-président van de Cercle Colonial Namurois, en met de hulp van het gemeentebestuur van Jambes vond op 23 juni de inhuldiging plaats in de lokalen van de jongensschool van Jambes. In 1955 werd er verhuisd naar de schoolgebouwen van het Astrid park.

Hier dienen speciaal vermeld: de Dhr.& Mv. Prinz, Lagneaux, Dehant, Dh. Masson en zijn dochter evenals Mv. Goffin- Masson voor de enorme energie waarmee zij zich hebben ingezet om het museum uit te breiden.

In 1961 krijgt het museum de nieuwe naam “Koloniaal Museum van Jambes”. In 1977 zag het gemeentebestuur zich verplicht de lokalen terug in dienst te nemen voor eigen gebruik. Het waren de enige ruimten die aan de brand van het gebouw ontkomen waren. De verzamelingen werden, in afwachting van het vinden van een oplossing, over verschillende lokalen verspreid;

In 1984 kreeg het museum de beschikking over de gebouwen van de vroegere Leopoldskazerne. De restauratiewerken en de opstelling van de verzameling werden snel doorgevoerd en op 6 april 1985 kon Dhr. Louis Olivier, Minister van openbare werken, het museum openen onder de naam “ Afrika Museum van Namen “.

Sinds deze datum is het museum, het enige in zijn genre in de Franse Gemeenschap, in constante evolutie. Dit gebeurt dank zij het steeds groeiende aantal schenkingen en door de middelen aangewend om de presentatie te verbeteren.